Przed GP Polski – Tomasz Gollob (sylwetka)

Już tylko kilkadziesiąt godzin dzieli nas od największej żużlowej imprezy w naszym mieście – Grand Prix Polski. Tradycyjnie zawody te sprawią, że do Bydgoszczy zawitają same tuzy „czarnego sportu”. Jednym z nich jest wychowanek bydgoskiej Polonii, czterokrotny medalista IMŚ – Tomasz Gollob.

Tomasz Gollob urodził się 11 kwietnia 1971 roku w Bydgoszczy. Już od najmłodszych lat zdradzał zainteresowanie sportami motocyklowymi. Na początku, swoich sił próbował w motocrossie, jednak przeznaczenie odkrył dopiero w 1987 roku. Za namową byłego zawodnika – Krzysztofa Głowackiego, zapisał się do szkółki żużlowej bydgoskiej Polonii. Licencję zdał w 1988 roku.

Triumfy w gronie juniorów przychodziły trochę od niechcenia. Często z takich zawodów najzwyczajniej rezygnował – stawiał sobie dużo wyższe cele. Wśród nich nadal jest jeden, którego w całej karierze jeszcze nie zrealizował – nie został Indywidualnym Mistrzem Świata.

Na pierwszy wielki sukces nie musiał długo czekać. W 1989 roku w leszczyńskim finale IMP stanął na najniższym stopniu podium. Wynik ten powtórzył rok później w Lublinie. Zapewne pierwsze zwycięstwo w krajowym czempionacie, odniósłby już w roku 1991 w Toruniu. Niestety, ewidentnie skrzywdzony przez sędziego Włodzimierza Kowalskiego, musiał zadowolić się dziewięcioma punktami i czwartym miejscem.

W kolejnym sezonie na krajowym podwórku na „Chudego” już nie było mocnych. Został IMP, zdobył Złoty Kask, a bydgoską Polonię poprowadził do tytułu Drużynowego Mistrza Polski. To właśnie ten sezon zapoczątkował całkowitą dominację Golloba, która trwa de facto – do dzisiaj.

W 1994 przyszedł pierwszy większy sukces na arenie międzynarodowej. W niemieckim Brokstedt Tomasz Gollob w spółce ze swoim bratem Jackiem, zdobyli pierwszy od 14 lat medal dla Polski w Drużynowych Mistrzostwach Świata. Wówczas stało się jasne, że nasz kraj wreszcie doczekał się jeźdźca światowego formatu.

Jednak medal w światowym czempionacie okazał się dużo trudniejszy do zdobycia. Chociaż Gollob plasował się w czołówce turniejów Grand Prix, to jednak jednorazowe wpadki pozbawiały go możliwości walki o najwyższe laury. Aż nadszedł rok 1997…

Zaczął od falstartu. W Landshut zajął szesnaste (ostatnie) miejsce. Na szczęści później z każdym turniejem było już lepiej. W brytyjskim Bradford dwa upadki przeszkodziły Gollobowi w awansie do finału A. Rezultat – 5 miejsce. Następnie 3 miejsce we Wrocławiu oraz 4 w Vojens, sprawiły, że brązowy medal powędrował właśnie do reprezentanta bydgoskiej Polonii.

W 1998 roku ponownie stanął na najniższym stopniu podium. Przełomowym miał być następny sezon. Był – w złym tego słowa znaczeniu. Po zwycięstwach w Pradze oraz we Wrocławiu Gollob pewnie zmierzał do celu, który założył sobie na początku żużlowej kariery. Pechowe turnieje w Coventry oraz w Bydgoszczy sprawiły, że stratę do bydgoszczanina zmniejszył Tony Rickardsson, a sprawa tytułu miała się rozstrzygnąć w Vojens. Niestety na tydzień przed decydującym starciem ciemność zapanowała nad Stadionem Olimpijskim, gdzie rozgrywany był finał Złotego Kasku. Fatalny upadek i koniec marzeń o tytule IMŚ. Chociaż zmiażdżony palec oraz wstrząs mózgu nie przeszkodziły Gollobowi w starcie w Vojens, to jednak okropny ból był bezlitosny – Gollob po dwóch biegach zakończył turniej – tylko srebrny medal.

2001 rok był swoistym odrodzeniem Polaka, jednak po raz kolejny nie dopiął swego – tym razem brąz. Kolejne lata nie były już tak owocne. Gollob potrafił wygrywać jedynie w Bydgoszczy, a dopiero w tym sezonie okazał się najlepszy na obcych torach – w Krsko oraz w Kopenhadze. Czy do swojego dorobku dołoży triumf w GP Polski?

Największe osiągnięcia
- IMŚ: 2 miejsce (1999), 3 miejsce (1997, 1998, 2001)
- DMŚ: 1 miejsce (1996, 2005, 2007), 2 miejsce (1994, 1997, 2001)
- IMP: 1 miejsce (1992, 1993, 1994, 1995, 2001, 2002, 2006)
- DMP: 1 miejsce (1992, 1997, 1998, 2000, 2002, 2004, 2005)
- MPPK: 1 miejsce (1990, 1991, 1993, 1994, 1995, 1996, 1997, 1999, 2000, 2002, 2007)
- Złoty Kask: 1 miejsce (1992, 1995, 1997, 2000, 2002, 2006)
- DM Szwecji: 1 miejsce (2005)
- Srebrny kask: 1 miejsce (1990 Zielona Góra, 1992 Grudziadz)

Kluby
- Polonia Bydgoszcz: (1988, 1990-2003)
- Wybrzeże Gdańsk: (1989)
- Unia Tarnów: (2004-2007)
- Stal Gorzów: (2008)

Kluby zagraniczne w sezonie 2008
- Vastervik Speedway (Szwecja)

Remigiusz Skwarek

Komentarze i opinie są tylko i wyłącznie prywatnymi opiniami czytelników i nie odzwierciedlają w żaden sposób punktu widzenia redakcji i wydawcy portalu SportowaBydgoszcz.pl Tym samym redakcja i wydawca nie ponoszą odpowiedzialności za treść zamieszczanych opinii i komentarzy.

Czytelnikom portalu SportowaBydgoszcz.pl zabania się publikowania treści sprzecznych z prawem, treści zawierających wulgaryzmy, czy też słów powszechnie uważanych za obelżywe. Niedopuszczalne jest także umieszczanie odnośników do innych stron, treści zawierających przekazy reklamowe, danych osobowych lub teleadresowych łącznie z adresami e-mail.

Redakcja SportowejBydgoszczy zastrzega sobie prawo do usuwania treści o których mowa powyżej.

Imię * E-mail: Treść: *